KATAR – DOHA w jeden dzień – Turystyka Seniora

październik 2025 r.

Lot z Warszawy do Hongkongu trwa prawie 16 godzin i jest bardzo wyczerpujący. Wykorzystałam okazję jaką jest przesiadka w Doha, stolicy Kataru, żeby zatrzymać się w tym mieście na jeden dzień.

Katar to państwo, wielkości województwa świętokrzyskiego, które zajmuje cały półwysep o szerokości około 100 km i długości 200 km nad Zatoką Perską oraz kilka wysp, z których największe to Halul, Szirawa i Al-Aszat.

Wszystkie ceny będę podawać w złotówkach, gdyż dolar katarski podczas wymiany ze złotówek kosztuje 1 do 1. Z tym, że w Katarze PKB na osobę wynosi około 125 tysięcy dolarów międzynarodowych i są zaliczani do jednego z najbogatszych społeczeństw na świecie. Nasze PKB na osobę wynosi 20 tysięcy dolarów międzynarodowych na osobę i lądujemy pod koniec trzeciej dziesiątki.

Jeden dzień, na pewno nie pozwoli dokładnie poznać całego miasta, ale przy sprzyjających warunkach, najważniejsze miejsca można zwiedzić. Na pewno naszym przeciwnikiem jest upał, dlatego bez nakrycia głowy i butelki z wodą nie ma co wychodzić z hotelu. Za to naszym sprzymierzeńcem jest klimatyzowane metro, do którego bilet jednodniowy, na dowolną ilość przejazdów, kosztuje 6 złotych.

Będąc w krajach arabskich warto sobie przypomnieć, jak nazywają się tradycyjne części ubioru mieszkańców tej części świata.

Strój męski

Galabija, dżelaba lub thawb – tradycyjna wierzchnia, luźna i długa szata, idealnie biała i perfekcyjnie wyprasowana (nie wiem jak oni to robą).

Kefija lub ghutra – kwadratowa chusta noszona na głowie w kolorze białym lub z czarnym. Nieodłącznym elementem chusty jest agal – czarna, okrągła opaska podtrzymująca kefiję na głowie.

Biszt – długa, czarna peleryna, bez rękawów, noszona podczas oficjalnych wizyt lub uroczystości rodzinnych lub państwowych.

Strój damski

Abaja- długa, sięgająca do kostek sukienka lub płaszcz z długimi rękawami, najczęściej czarna często noszona jako okrycie wierzchnie.

Hidżab – chusta zakrywająca włosy, szyję i ramiona, niezasłaniająca twarzy.

DOHA

Pomimo, że w Doha byłam pod koniec października, było bardzo gorąco, a powietrze było bardzo suche. Przy takich warunkach atmosferycznych, miasto w ciągu dnia rozpala się do czerwoności i jest wyludnione, a po ulicach poruszają się nieliczne samochody. Doha ożywa dopiero po zachodzie słońca.

Patrząc na miasto, które jeszcze 100 lat temu było niewielką wioską rybacką, a bum budowlany nastąpił zaledwie 50 lat temu, po ogłoszeniu niepodległości Kataru (1971 r.) jestem pełna podziwu dla tej aglomeracji: jej nowoczesnej architektury i poszanowania starej części miasta oraz rozwoju całego systemu komunikacji podziemnej i naziemnej.

METRO W DOHA

Metro w Doha ma 3 linie: czerwoną, złotą i zieloną. Na każdej stacji można otrzymać mapkę z planem tras metra i tramwajów. Stacja Al Mansoura, jest główną stacją przesiadkową, na której spotykają się wszystkie linie. Linią czerwoną można dojechać z lotniska do centrum miasta. Na drugim końcu tej linii można się przesiąść do tramwaju w dzielnicy Lusali, gdzie znajduje się największy stadion w Doha.

Nad bramką do poszczególnych wagonów jest zamieszczona informacja, czy jest to wagon dla mężczyzn, czy dla kobiet z dziećmi, czy wagon klasy pierwszej. Wagony dla kobiet są z zazwyczaj przepełnione w przeciwieństwie do wagonów przeznaczonych dla mężczyzn. Kobiety wyglądające europejsko nie do końca respektują te przepisy, wsiadają do części męskiej i nikt na to nie zwraca uwagi.

CENTRUM KULTURY ISLAMSKIEJ Abdulla Bin Zaid Al Mahmoud

Islamic Cultural Center Abdull Bin Zaid Al Mahmoud

.Meczet nazwany na cześć katarskiego uczonego islamskiego i twórcy katarskiego systemu sądowniczego, szejka Abdullaha bin Zaida Al-Mahmuda, aby upamiętnić jego osiągnięcia jako najwyższego sędziego Kataru. Budynek powszechnie nazywany jako Bin Zaid lub Meczet Spiralny.

Meczet Spiralny jest najbardziej charakterystycznym punktem w centrum ze swoim unikatowym spiralnym minaretem. Minaret zdecydowanie lepiej wygląda w nocy, kiedy jest pięknie oświetlony, niż w dzień kiedy jest w szaroburym kolorze. Do 2009 roku meczet był największym w kraju, nadal jednak pozostaje najwyższym w Katarze.

Do Centrum Kultury Islamskiej można wejść i na parterze obejrzeć wystawę o historii islamu, a w osobnym pomieszczeniu w wygodnych fotelach, w okularach VR poznać historię powstania tej religii. Do meczetu kobiety mogą wejść, ubrane w czarną abaję oraz hidżab. Wszystkie stroje są świeżo wyprane i zapakowane w woreczki foliowe. Przy wyjściu abaję i hidżab wrzuca się do kosza do ponownego prania. Odpowiednio ubrana wjeżdżam windą na drugie piętro skąd przez okratowane okna mogłam spojrzeć na salę modlitewną.

Na koniec, od pana w recepcji dostałam albumowe wydanie książki Zrozumieć Islam w języku angielskim.

NARODOWE MUZEUM KATARU

National Museum of Qatar

Bilety dla obcokrajowców są dosyć drogie, bo kosztują po 50 zł od osoby powyżej 16 roku życia. Muzeum jest czynne do godziny 19.00, a w czwartki do 21.00, w środy muzeum jest zamknięte.

Muzeum, całą swoją formą i architekturą przypomina ogromną różę pustyni, wyłaniającą się z ziemi i ukształtowaną przez gorący i suchy wiatr, słoną wodę oraz złocisty piasek. Całość zaprojektował francuski architekt Jean Nouvel, który stworzył niesamowity budynek idealnie wpasowujący się w katarską więź z pustynią, z jej florą i fauną, koczowniczymi ludami i długimi tradycjami.

Budynek muzeum, ukończony w 2019 roku, powstał wokół oryginalnego pałacu szejka Abdullaha bin Jassima Al-Thaniego, który jednocześnie był jego domem rodzinnym. W budynkach wokół placu przez 25 lat rząd Kataru, pod przywództwem emira, miał swoją siedzibę zanim przeniósł się do nowej lokalizacji. Pałac został starannie odrestaurowany i odtworzony.

Doha – Narodowe Muzeum Kataru (Internet)

Historia Kataru przedstawiona jest w kilkunastu niezwykłych galeriach, w których zastosowano innowacyjne podejście narracyjne oparte na imersji. Podczas zwiedzania wszystkie zmysły są angażowane poprzez kreatywne połączenie obrazów, dźwięków, a nawet sugestywnych aromatów. W kilku pomieszczeniach prezentowane są filmy, które tworzą poruszające spektakle światła, dźwięku i obrazu.

Wystawy podzielone są na trzy główne działy, zaczynając od tematów związanych z prehistorią i archeologią, poprzez galerie pokazujące życie w Katarze na przestrzeni ostatnich stu lat, aż do ekspozycji prezentującej współczesne osiągnięcia tego państwa.

MUZEUM SZTUKI ISLAMU

Museum of Islamic Art

Bilety dla obcokrajowców kosztują po 50 zł od osoby powyżej 16 roku życia. Muzeum jest czynne do godziny 19.00, a w czwartki do 21.00, w środy jest zamknięte.

Budynek muzeum zaprojektował Ieoh Ming Pei – amerykański architekt, chińskiego pochodzenia, reprezentujący styl modernistyczny i postmodernistyczny. Jednym z jego najbardziej znanych projektów są szklane piramidy na dziedzińcu Luwru.

Do budynku muzeum prowadzi długa aleja wysadzana dorodnymi palmami. Na potrzeby muzeum została utworzona sztuczna wyspa, na której usytuowano pięciokondygnacyjną, monumentalną i zgeometryzowaną bryłę, złożona z kilku ustawionych na sobie, cofających się stopniowo prostopadłościennych form. Czyste, gładkie płaszczyzny ścian w jasnym kolorze, tworzą wrażenie surowej, abstrakcyjnej rzeźby. Najwyższa część obiektu jest wyraźnie wyeksponowana i ma prostą, kubiczną formę z wycięciami nadającymi jej lekkości. Całość opiera się na solidnej, poziomej podstawie, z której wyrastają kolejne geometryczne segmenty.

Ekspozycję tworzy osiemnaście uporządkowanych galerii według tematów historycznych, kulturowych, krain geograficznych i prezentujących tradycje rzemiosła islamskiego. Zbiory muzeum uważane są za jedną z największych kolekcji sztuki islamskiej na świecie obejmującą okres od VII do XX wieku. Znajdują się w niej arcydzieła sztuki islamskiej, między innymi rękopisy, wyroby z metalu, ceramika, biżuteria, wyroby z drewna, tkaniny, monety, kamienie szlachetne oraz szkło. Dzieła te pochodzą zarówno ze sfery świeckiej, jak i religijnej oraz z różnych źródeł, od skarbców książąt po prywatne domy zwykłych ludzi. Zostały zebrane z różnych kontynentów, ale przede wszystkim z Bliskiego Wschodu, Hiszpanii i Chin.

SUK WAQIF

Souq Waqif

W Doha jest kilka suków, tradycyjnych bazarów arabskich, ale to suk Waqif jest główną atrakcją turystyczną. Nie da się być w Doha i nie być na suku Waqif.

Suk ma stu letnią tradycję. Targ powstał bezpośrednio nad brzegiem Zatoki Perskiej, aby umożliwić dostęp do niego łodziom dostarczającym codziennie świeże ryby na stragany. Było to również miejsce spotkań, gdzie Beduini i miejscowi handlowali różnymi towarami oraz zwierzętami gospodarskimi.

Położenie Souq Waqif względem zatoki na przestrzeni lat uległo znacznej zmianie. Początkowo w latach 60-tych ubiegłego stulecia, a następnie kilka lat temu w związku z przygotowaniami do Mistrzostw Świata w piłce nożnej przeprowadzono rekultywację terenu i obecnie suk odsunięty jest od zatoki o ponad 200 metrów.

W 2003 roku podczas pożaru większość zabudowań suku spłonęła. Wydarzenie to zapoczątkowało program odbudowy i renowacji prowadzony przez rząd w 2006 roku, którego celem było zachowanie jego architektonicznej i historycznej tożsamości. Pierwszy etap renowacji został sfinansowany przez poprzedniego emira Kataru.

Wieczorny spacer pomiędzy straganami z wszelkiego rodzaju towarami, zarówno praktycznymi, takimi jak tkaniny, dywany, drewniane meble i szklane ozdoby, które powstają w pobliskich warsztatach. jak i zupełnie nieprzydatną szmirą jest na prawdę fascynujący. Od butów, przez antyki, po rękodzieło, suk kusi poszukiwaczy skarbów artefaktami z całego regionu. Ciekawa jest oferta lokalnych instrumentów muzycznych: różnych odmian bębnów, fletów i instrumentów strunowych. Podążając za intensywnym korzennym zapachem trafimy do stoisk z przyprawami wysypującymi się z jutowych worków. Egzotyczne arabskie aromaty, takie jak szafran, ziarno sumaka, suszone kwiaty, suszone czarne cytryny, anyż, cynamon, goździki, kardamon oraz niezliczone odmiany daktyli, miodu, liści herbaty i ziaren kawy.

Kiedy już nasycimy się już tymi widokami i przyjdzie czas na solidny posiłek, to staniemy przed problem wyboru restauracji. Główne ulice suku pełne są lokali gastronomicznych reprezentujących różne kuchnie z całego świata. Dla mnie jedynym wyborem była kuchnia lokalna i przepyszna jagnięcina, cena takiej kolacji to 60-70 zł.

Ciekawostką na suku jest gigantyczny pomnik złotego kciuka, który wystaje z chodnika. Rzeźba została postawiona w 2019 roku dla upamiętnienia zwycięstwa Kataru w Pucharze Azji w piłce nożnej.

Targ Sokołów

Falcon Souq

Sokolnictwo to sztuka historyczna sięgająca czasów plemion beduińskich, gdzie drapieżniki są doskonale wyszkolone i wykorzystywane do polowania na ptaki wędrowne w celu zdobycia pożywienia. Współcześnie odbywają się aukcje sokołów i w zależności od kondycji, upierzenia i stopnia wytresowania mogą osiągać zawrotne ceny, porównywalne do ceny dobrego samochodu.

Położony na obrzeżu Suku Waqif sokolnicze centrum, to jedno z najciekawszych miejsc do odwiedzenia w Doha. Zwiedzający mogą podziwiać majestatyczne ptaki z bliska, robić sobie zdjęcia i pod czujnym okiem sprzedawcy, oczywiście za drobną opłatą, pozować z sokołem siedzącym na ramieniu. Dla mnie sklepy z sokołami to dosyć smutny widok. Ptaki stoją przywiązane sznurkiem do grzędy z założonym kapturem na głowę i nie wyglądają na szczęśliwe. Na Suku Sokoła sprzedawany jest również szeroki wybór akcesoriów sokolniczych, takich jak kaptury na oczy ptaków, mankiety i rękawice dla sokolników, pierzaste przynęty do ćwiczenia i tresury ptaków, kajdanki na nogi i grzędy do utrzymywania ptaka na uwięzi, a także leki, sprzęt weterynaryjny i wiele innych.

Ptaki są tak ważne dla kultury Kataru, że na suku znajduje się również szpital dla sokołów. Sokolnicy mogą przynieść swoje ptaki do klimatyzowanego budynku, wyposażonego w najnowocześniejsze inkubatory medyczne, sale chorych i sale operacyjne.

Złoty Targ

Golden Souq

Jedną z części suku Waqif jest skupisko luksusowych sklepów jubilerskich. Jest to nowoczesne centrum handlowe. Na wystawach wspaniałe wzory i spektakularne rzemiosło wykonanych precjozów. Suk ożywa wieczorami, kiedy sklepy wypełniają się eleganckimi kobietami w abajach wybierających coś dla siebie oraz mężczyznami kupującymi 22-karatowe złote bransolety, lub całe zestawy składające się z kolczyków, naszyjnika i bransoletki dla kobiet w swojej rodzinie. No cóż stać ich na to. Specjalna biżuteria ślubna niezwykle ozdobna kosztuje kilkanaście lub nawet kilkadziesiąt tysięcy dolarów, którą ewentualnie można wymienić po ślubie na coś bardziej użytecznego. W Katarze zamożny muzułmanin może mieć do czterech żon jednocześnie, ale prawo katarskie wymaga, aby mężczyzna traktował swoje żony równo. A, że kobiety lubią złoto, to i sklepy jubilerskie są wypełnione klientami.

Jednym z nietypowych złotych prezentów, jakie można kupić na Złotym Suku, są łańcuszki z zawieszką z imieniem osoby, którą chcemy obdarować napisane po arabsku.

Camel Pen

W północnej części Suk Wagif usytuowany jest Camel Pen. W sporej zagrodzie zgromadzonych jest stado wielbłądów – jednego z najbardziej charakterystycznych symboli dziedzictwa Kataru. Jest to niezwykłe miejsce, które przede wszystkim oferuje turystom fascynującą okazję do spotkania się z tymi zwierzętami symbolizującym cierpliwość, spokój, wytrwałość i siłę.

CENTERUM HANDLOWE VILLAGGIO MALL

Villaggio Mall

Dojeżdżając zieloną linią metra do ostatniej stacji wysiadłam na wprost Villaggio Mall, ogromnego centrum handlowego. Po wejściu do wewnątrz doznałam wrażenia wow i zaczęłam się zastanawiać, czy trafiłam na plan filmu Barbi czy do świata Lalalandii. Uliczki z rzędem słodko pastelowych kamieniczek przedzielonych kanałem z krystalicznie czystą wodą, po której pływają gondole, a wszystko sklepione błękitnym niebem z białymi obłoczkami. Takiego kiczu to ja jeszcze nie widziałam. Ale po kolei. Domy mają odwzorowywać południowo włoskie kamieniczki. Każdy domek to sklep luksusowych, markowych firm z całego świata. Kanał udający Wenecje to całe 150 metrów wody, po której pływają gondole wyposażone w bezgłośne silniki elektryczne. Całość dopełnia gondolier o urodzie z dalekowschodniej Azji. Przyjemność popłynięcia tam i z powrotem kosztuje 10 zł od osoby. To i tak taniej niż w Wenecji, a człowiek czuje się prawie jak w tym włoskim mieście. Aczkolwiek prawie czyni wielką różnicę ……😊

W Villaggio Mall jest szeroki wybór kawiarni i restauracji, które zaspokoi zróżnicowane potrzeby dietetyczne i budżetowe. Kryty park rozrywki Gondolania oferuje mnóstwo rozrywek, począwszy od kręgielni, przez rollercoaster po tor gokartowy. Znajduje się tu również jedyne lodowisko o wymiarach olimpijskich, największe w Doha, akredytowane przez Azjatycki Instytut Łyżwiarstwa Lodowego. Gondolania oferuje również kino 4D z siedzeniami reagującymi na ruch na ekranie oraz efektami specjalnymi, takimi jak podmuchy powietrza, mgiełki wodne, łaskotki na szyję i nogi oraz wibrujące siedzenia.

Można w Villaggio Mall spędzić cały dzień i nawet nie zauważyć, kiedy czas mija, ale przy napiętym programie mogłam poświęcić tylko półtorej godziny na to miejsca.

W bezpośrednim sąsiedztwie Villaggio Mall jest Aspire Tower oraz największy w Katarze stadion Khalifa.

Aspire Tower – 300-metrowej wysokości wieżowiec, stanowiący centralny punkt XV Igrzysk Azjatyckich, które odbyły się w Katarze w grudniu 2006 roku. Wieża obecnie jest drugą co do wysokości konstrukcją i budynkiem w Doha i Katarze. Wieża znana jest również jako Khalifa Sports Tower lub Doha Olympic Tower, to imponujący przykład nowoczesnej architektury, który wyróżnia się smukłą, cylindryczną sylwetką delikatnie zakrzywioną ku górze. Fasada budynku pokryta jest kombinacją szkła i metalowych paneli, tworzących poziome pasy, które podkreślają jego wysokość i dynamiczną formę. Szczególną uwagę przyciąga wystająca, półokrągła platforma w górnej części wieży, która pełni funkcję basenu kąpielowego zawieszonego wysoko nad ziemią i stanowi spektakularny punkt widokowy. W wieży mieści się pięciogwiazdkowy luksusowy hotel z 163 pokojami i apartamentami, muzeum sportu, klub fitness, obrotowa restauracja.

SPORT I STADIONY W KATARZE

Katarczycy są fanami sportu, a kto bogatemu zabroni, dlatego są organizatorami wielu imprez o zasięgu międzynarodowym. To zaledwie trzymilionowe państwo było organizatorem Azjatyckich Mistrzostw w piłce nożnej oraz lekkoatletyce, tenisowych turniejów Qatar Ladies Open oraz WTA 1000, wyścigów samochodowych formuły F1, motocyklowych wyścigów Grand Prix Kataru i wyścigów kolarskich Tour of Qatar. Niewątpliwie największą imprezą był Mundial, który jeszcze przed rozpoczęciem wywołał wiele kontrowersji i kryzys dyplomatyczny ze względu na nieludzkie warunki pracy robotników budujących stadiony i nadmierną liczbą zgonów. Podobno podczas budowy zmarło 6,5 tysiąca robotników, a dokładna liczba zgonów prawdopodobnie nigdy nie zostanie odkryta, bo Katarczycy robili wszystko, aby ten problem zamiatać pod dywan. Jeszcze przed rozpoczęciem imprezy, Mistrzostwa Świata w Piłce Nożnej były nazywane „Mundial wstydu” oraz „krwawe Mistrzostwa”.

W Katarze jest osiem stadionów, które zbudowano specjalnie na Mistrzostwa Świata w Piłce Nożnej w 2022 roku i mogących jednocześnie pomieścić prawie 400 tysięcy widzów. Siedem z nich powstało od zera, a jedynie Stadion Międzynarodowy Chalifa (Khalifa International Stadium) był istniejącym obiektem, który poddano gruntownej przebudowie.

DOHA Z OKNA SAMOLOTU

Z Dohy wylatuję w godzinach przedpołudniowych. Pode mną rozpościera się wspaniały widok na miasto, co wykorzystuję żeby zrobić zdjęć na pożegnanie z Katarem i Dohą. Przede mną kolejny etap podróży.