Listopad 2025 roku.
W Tajlandii dominującą religią jest Buddyzm Therawady, którą wyznaje około 95% mieszkańców tego kraju. Religia ma wpływ na codzienne życie, moralność i zwyczaje, które nakładają obowiązek szacunku i opieki nad osobami w starszym wieku. Wierni wyrażają swój kult religijny w modlitwach, ofiarach z kwiatów, kadzideł oraz częstego udziału w ceremoniach w świątyniach.
Bardzo charakterystyczna jest architektura świątyń buddyjskich (wat), łącząca wpływy khmerskie, birmańskie i lokalne. Wielopoziomowe dachy, zwężające się ku górze, pokryte złotymi lub kolorowymi dachówkami błyszczącymi w słońcu, symbolizującymi duchowy rozwój i nasuwające na myśl skórę węża lub smoka. Podstawą wszystkich świątyń są prangi (wieże), chedi (stupy) oraz ubosot (główna sala), w której ustawiony jest najważniejszy posąg Buddy.
.
.
W Bangkoku można zobaczyć ponad 400 buddyjskich świątyń (wat), od małych kapliczek po ogromne kompleksy, z których kilka jest na liście must see, czyli trzeba to zobaczyć.
.
Wat Phra Kaew
Jedna z najważniejszych świątyń, w której przechowywany jest medytujący Szmaragdowy Budda będący narodowym skarbem i symbolem dobrobytu. Figurka Buddy wcale nie jest wykonana ze szmaragdów, ale z zielonego jadeitu. Świątynia wchodzi w skład kompleksu Wielkiego Pałacu. Podczas mojego pobytu w Bangkoku kompleks był niedostępny dla turystów z powodu żałoby po śmierci Królowej Matki Sirikit Kitiyakara.
.
Wat Arun
Wat Arun Ratchawararam Ratchaworamahaviharn
Bilet 200 batów
Świątynia Świtu powstała w XVII wieku. Pierwotna nazywa Wat Makok Nok, pochodziła od nazwy dzielnicy, w której została wybudowana. Według legendy król Taksin Wielki postanowił w 1767 roku przenieść stolicę do Thonburi (obecnie dzielnica Bangkoku). Poprowadził swoją armię birmańskich żołnierzy łodziami z biegiem rzeki Menam. Kiedy przybył przed Wat Makok Nok, ujrzał światło wschodzącego słońca, co uznał za dobry znak. Król nakazał swojej barce przybić do mola Wat Makok Nok i udał się oddać cześć pagodzie, gdzie spędził całą noc na medytacjach w sali kazań w pobliżu drzewa Bodhi. Następnie rozkazał renowację Wat Makok Nok i zmianę nazwy świątyni na Wat Arun. Nazwa wywodzi się od imienia hinduskiego boga Aruny przedstawianego jako personifikację wschodzącego słońca. Król Taksin Wielki jest jednym z najbardziej znanych i szanowanych królów Tajlandii, a także ma najwięcej królewskich pomników w tym kraju.
.
.
Głównym punktem świątyni Wat Arun jest centralny prang o wysokości około 80 metrów. W narożnikach usytuowane są cztery mniejsze prangi.
.
.
Wokół podstawy prangu na ścianach są całe szeregi różne figury starożytnych chińskich żołnierzy i zwierząt. Charakterystyczna centralna pranga została zbudowana dopiero na początku XIX wieku. Szczyt prangi zakończony charakterystyczną iglicą w kształcie siedmiozębnego harpuna.
.
.
Wszystkie te budowle są bogato zdobione od podłoża po sam szczyt kawałkami ręcznie malowanych talerzy, które były używane jako balast przez łodzie przypływające do Bangkoku z Chin oraz ozdobnymi muszlami ślimaków morskich.
.
.
Do świątyni przychodzi dużo młodych ludzi, którzy przebierają się w tradycyjne stroje tajskie i pozują do pamiątkowych zdjęć.
.
.
Wat Saket Ratchawora Mahawihan
Złote wzgórze
Bilet 100 batów
.
Świątynia pochodzi z XVI wieku, ale znaczenia nabrała pod koniec XVIII wieku, gdy król Rama I nakazał ją odnowić i nadał jej obecną nazwę (dosłownie oznaczającą „mycie włosów”). Zgodnie z tradycją, król zatrzymywał się w tym klasztorze, aby wykąpać się i umyć włosy po powrocie z wojny, przed wkroczeniem do Bangkoku.
.
.
Świątynia na ulokowana jest na sztucznie utworzonym wzgórzu w XIX wieku za rządów króla Ramy III. Prowadzą do niej 344 schody i kilka tarasów. Na każdym tarasie rozwieszone są dzwony różnej wielkości, w które każdy może uderzać, dlatego podczas wchodzenia towarzyszy nam dźwięk dzwonów. Szczyt wzgórza zwieńczony jest lśniącym złotym chedi (stupa) o wysokości 58 metrów, gdzie przechowywane są relikwie Buddy.
W listopadzie odbywa się coroczny festiwal, podczas którego odbywa się puszczanie na wodzie zapalonych świec oraz chedi (stupa) owinięta jest długą czerwoną szarfą, na której mogą wypisać swoje prośby lub po prostu wypisać swoje imiona. Wokół stupy rozciągnięte są sznurki, na których można przyczepić pieniądze symbolizujące ofiarowanie Buddzie, aby zdobyć zasługi, szczęście i sukces.
.
.
W 1820 roku, wybuchła epidemia cholery, która pochłonęła tysiące istnień ludzkich. Wat Saket stał się głównym miejscem przyjmowania zmarłych, ponieważ był poza murami miasta. Początkowo zwłoki były poddawane kremacji, ale ze względu na dużą ilość pozostawiono je na otwartych przestrzeniach za klasztorem, co przyciągało stada sępów i innych padlinożerców. Epidemie powtarzały się co kilka lat i miejsce to stało się żerowiskiem dla ptaków padlinożernych. Rzeźby sępów upamiętniają epidemie cholery.
.
.
U podnóża świątyni jest spore targowisko, które ożywa dopiero w godzinach wieczornych. Młodzi mieszkańcy Bangkoku przyjeżdżają na niezliczonej ilości skuterów i spacerują, korzystając z różnych przysmaków serwowanych na straganach.
.
.
.
Wat Pho
Wat Phra Chetuphon Wimonmangkalaram Ratchaworamahawihan
Świątynia Odpoczywającego Buddy
Bilet 300 batów.
.
Oryginalna nazwa brzmi Wat Phra Chetuphon Vimonmanglalaram i jest to jeden z największych kompleksów świątynnych w mieście słynący z olbrzymiego leżącego Buddy. Posąg przedstawiający wizerunek Buddy wchodzącego w stan Nirvany zbudowany jest cegły i pokryty cienką warstwą złota. Jego rozmiary są imponujące: 46 metrów długości, 15 wysokości i wypełnia prawie całą powierzchnię budynku.
.
.
Każda stopa posągu ma 3 metry wysokości i 5 metrów długości. Na podeszwach stóp widnieje 108 wizerunków Buddy oraz motywy roślinne i zwierzęce. Buddy wykonanych z masy perłowej. Dopiero w 1832 roku został wybudowany budynek dla Leżącego Buddy. Wzdłuż ściany za plecami posągu ustawionych jest 108 misek. Aby spełniły się prośby o pomyślność i szczęście w życiu należy do każdej miski wrzucić pieniążek. Liczba 108 jest znacząca, odnosi się do 108 właściwych działań i symboli, które pomogły Buddzie osiągnąć perfekcję. Ściany świątyni ozdobione są freskami przedstawiającymi sceny z życia Buddy.
.
.
.
W czasie panowania Ramy III kompleks przeszedł renowacje i rozbudowę stając się centrum nauki. Wat Pho jest często określana jako pierwszy uniwersytet w Tajlandii. W głównej świątyni posąg Buddy siedzącego na szczycie trójwarstwowego piedestału, pod którym złożone są prochy króla Ramay I.
.
.
Na dziedzińcach wokół świątyń rozlokowanych jest wiele chedi (stupy) obłożonych kawałkami kolorowych płytek ceramicznych ułożonych w motywy kwiatowe.
.
.
Wat Traimit Witthayaram Worawihan
Wat Traimit
Bilet 200 batów.
.
.
Wat Traimit Witthayaram mieści bezcenny obiekt sakralny, który Tajowie chińskiego pochodzenia z całego kraju regularnie odwiedzają, aby oddać mu hołd i prosić o błogosławieństwo. Posąg Buddy reprezentuje szczyt kunsztu złotego wieku tajskiej sztuki i architektury (Sukhothai). Figura Buddy uważana jest za największy na świecie posąg Buddy wykonany z czystego złota przez co w 1999 roku Księga Rekordów Guinnessa uznała go za najcenniejszy artefakt religijny. Jego wartość szacowana jest na 28 milionów funtów brytyjskich.
.
.
W kompleksie mieści się Centrum Dziedzictwa Chinatown dokumentujące historiię współczesnych imigrantów mieszkających w dzielnicy Yaowarat, która jest chińską dzielnicą Bangkoku. Centrum ukazuje początki społeczności chińskiej w Bangkoku od czasów panowania króla Ramy I do króla Ramy III, aż do utworzenie przez nią największej dzielnicy handlowej w mieście. Wystawa prezentuje makiety różnych sklepów i ilustruje życie codzienne społeczności chińskiej w tamtych czasach.
.
.
Wat Ratchanatdaram Worawihan (Loha Parsat)
Bilet 100 batów
Budowę świątyni rozpoczęto w 1846 roku za panowania króla Ramy III (1788-1851), na cześć jego wnuczki, ale nie została ona ukończona za jego panowania. Następcy króla Ramy III podejmowali kilka prób ukończenia budowy, ale dopiero w 1960 roku, za panowania Ramy IX, wznowiono i dokończono budowę. W 1995 roku na najwyższej iglicy Loha Parsat umieszczono relikwie Buddy, a w 2007 roku cały kompleks został udostępniona zwiedzającym.
.
.
.
W tym kompleksie znajduje się jedna z najbardziej unikatowych budowli świątynnych w Bangkoku. Loha Prasat dosłownie oznacza „metalowy zamek”. Budowla wysokości 36 metrów i wspiera się na 37 metalowych wieżach, które symbolizują 37 Bodhipakkhiya Dharma – czynniki prowadzące do oświecenia (Bodhi), które są niezbędne do osiągnięcia stanu wyzwolenia (Nirwany) i stanowią sedno buddyjskiej praktyki. Loha Prasat ma kilka poziomów. Najwyższy poziom zawiera relikwie Buddy inny poświęcony siedzącym Buddom, kolejny przeznaczony jest na bibliotekę. Jeden z poziomów przeznaczony jest na medytacje podczas chodzenia. Taka medytacja polegała wielokrotnym pokonywaniu tam i z powrotem dystansu nie przekraczającego 3 metrów oraz ciche mówieniu do siebie lub rozmyślanie, aż do osiągnięcia koncentracji i świadomości chwili obecnej.
.
.
.
.
.
Wat Suthat Thepwararam Ratchaworamahawihan
Wat Suthat
W Wat Suthat Thepwararam znajdują się dwa główne budynki: Viharn i Ubosot (Sala Święceń). Świątynia słynie ze swojej okazałości, układu, architektury i form artystycznych, które symbolizują wszechświat, zgodnie ze starożytnymi wierzeniami dotyczącymi budowy miast. Nazwa świątyni nawiązuje do miasta boga Indry na szczycie Sumeru, które według tajskich wierzeń jest uważane za centrum wszechświata.
.
.
Viharn jest zdobiony freskami przedstawiającymi poprzednie życia Buddy i jest arcydziełem tajskiego kunsztu. W Viharnie znajduje się XIII-wieczny brązowy posąg Buddy przywieziony przez króla Ramę I. Wizerunek Buddy pochodzi z królestwa Sukhothai i datowany jest około 1360 rok. W jego podstawie zostały złożone prochy króla Ramy VIII. Wokół dolnego tarasu świątyni rozmieszczonych jest dwadzieścia osiem chińskich niewielkich prang symbolizujących dwudziestu ośmiu Buddów tradycji therawady (najdłużej istniejącej szkoły buddyjskiej).
.
.
Wokół placu otaczającego świątynię w podcieniach swoje miejsce znalazło 156 figur medytującego Buddy.
.
.
Ubosot w Wat Suthat zbudowano za panowania Ramy III. Jest to największa tego typu sala w Bangkoku. Konstrukcja dachu podtrzymywana jest przez sześćdziesiąt osiem kolumn. Zachodnie, wschodnie szczyty i frontony Ubosotu przedstawiają odpowiednio Boga Księżyca i Boga Słońca. Ubosot w Wat Suthat zwrócony jest na wschód, w kierunku, w którym zwrócony był Budda, gdy osiągnął oświecenie. Dlatego też wizerunek Buddy wewnątrz zwrócony jest na wschód (wschodzące słońce). Watro zwrócić uwagę na malowidła zdobiące ściany ubostu przedstawiające życie Buddy.
Podczas mojej wizyty spora grupa starszych osób zebrała się, żeby modlić się w intencji zmarłej Królowej Matki Sirikit Kitiyakara.
.
.
Sao Chingcha lub Sao Ching Cha
Wielka Huśtawka
Przed świątynią Suthat stoi olbrzymia huśtawka, o wysokości 21,15 metra, pomalowana na czerwono i jest symbolem Bangkoku. Trochę zadziwiająca konstrukcja świadczy o silnym niegdyś wpływie braminizmu w Tajlandii. Huśtawkę zbudowano w 1782 roku. Historia jej powstania związana jest z braminem o imieniu Kratai, który otrzymał od króla Ramy I (1782–1809) pozwolenie na zostanie obrońcą braminizmu w Syjamie oraz na budowę świątyni bramińskiej i huśtawki do odprawiania ceremonii bramińskich.
Według wierzeń bramini wyłonili się z ust Puruszy (Kosmicznego Człowieka). Zostali stworzeni do pełnienia funkcji kapłanów, nauczycieli i strażników wiedzy w tradycyjnym społeczeństwie indyjskim.
Ceremonia Huśtania była używana corocznie jako rytuał celebrujący Nowy Rok i miała na celu przebłaganie bóstw bramińskich i proszenie o błogosławieństwo. Punktem kulminacyjnym ceremonii było rozhuśtanie się trzech grup po czterech braminów, na gigantycznej huśtawce, których zadaniem było złapanie ustami i rozerwanie worka ze srebrnymi monetami, przymocowanego do jednego z filarów. W 1935 roku ceremonia została zabroniona z powodu zbyt wielu śmiertelnych przypadków tych igrzysk.
.
Wat Rakhang Khositaram Woramahavihan
Wat Rakhang
Świątynia, początkowo nosiła nazwę „Wat Bangwayai” czyli Świątynia Wielkiej Czarnej Śliwy. Na terenie świątyni podczas prac ziemnych odkopano dzwon, starożytny który wydawał piękny, melodyjny dźwięk. Dzwon uznano za symbol duchowego rezonansu i nauk buddyjskich. Król Rama I, polecił przenieść ten dzwon do Świątyni Szmaragdowego Buddy, a w zamian przekazał pięć nowych dzwonów i nadał świątyni królewską nazwę „Wat Rakang Kositaram” (Świątynia Dzwonów). Na terenie świątyni można zobaczyć w głównej sali Buddę nazywanym Uśmiechniętym Buddą oraz budynek, w którym przechowywane są Pisma Święte.
.
Świątynia składa się z kilku ważnych budynków, w tym Ubosot (sali święceń), Viharn (sali modlitewnej), Chedi (stupy) oraz dzwonnicy, która nawiązuje do nazwy świątyni.
.
.
Sala święceń to najważniejszy budynek świątyni, w którym na podwyższeniu usytuowany jest główny posąg Buddy o łagodnym wyrazie twarzy symbolizujący spokój i radość.
Wat Rakhang kultywuje starożytne tradycje, łączenia bogatą historię praktyk buddyjskich ze współczesnym społeczeństwem i czcić. W świątyni można spotkać wiernych medytujących, składających ofiary i szukających porad u mnichów. To tutaj mnisi odprawiają ceremonie, medytują i rozmawiają z wiernymi, a wierni, czasami całymi rodzinami, przychodzą po porady lub w podziękowaniu za spełnione próśb, przynoszą zapakowane w celofan prezenty dla świątyni. Tak przygotowane prezenty można kupić przed samym wejściem. Nie wiem co jest w tych paczkach i nie wiem czy sami składający te dary wiedzą.
.
.
Somdet Phra Buddhacarya To (1788–1872)
Somdej Phra
Świątynia Wat Rakhang cieszy się głębokim szacunkiem Tajów jako miejsce święte i miejsce, w który żył powszechnie czczony, święty mnich Somdet Phra. Urodzony w 1788 roku, syn króla Ramą II, stał się jednym z najsłynniejszych i najświętszych mnichów w historii Tajlandii. Wczesne życie spędził na nauce w Wat Mahathat, ale ostatecznie przeniósł się za rzekę do Wat Rakhang, aby pogłębić swoje umiejętności medytacyji i wiedzę buddyjską. Dziś na brzegu rzeki w Wat Rakhang stoi jego wielki posąg, który jest odwiedzany przez wielu Tajów i buddystów, aby oddać mu hołd złożyć kwiaty oraz zapalić kadzidła.
Somdet Phra ma nie tylko najwięcej wyznawców, ale wizerunek na jego amulecie jest jednym z najbardziej rozpoznawalnych na świecie. Posągi i wizerunki czczonego mnicha należą do najpopularniejszych ikon religijnych w Tajlandii i można je zobaczyć w całym Królestwie. Toh Somdej czczony jest za otoczenie ochroną przed złem, dawanie pomyślności i szczęścia, obdarzanie pozytywną mocą, wspieranie duchowego rozwoju i odpędzanie negatywnych energii. Najczęściej przedstawiany jest jako prostokątny wizerunek Buddy.
.
.
Wat Maha That Yuvarat Rangsarit Ratchaworamahawihan
Wat Mahathat Yuwaratrangsarit
Wat Mahathat należy do jednej z sześciu świątyń zaliczanych do najwyższej klasy świątyń królewskich, zaś jej mnisi Maha Nikaya – jednego z dwóch głównych zakonów współczesnego Buddyzmu tajskiego. Ze względu na swoje położenie w niewielkiej odległości od Wielkiego Pałacu Królewskiego, była i jest nadal wykorzystywana do różnych ceremonii królewskich oraz pogrzebów. W ciągu ostatnich dwóch stuleci świątynia była odnawiana i podnoszona na coraz wyższy poziom przez kolejnych królów i członków rodzin królewskich.
.
.
Na terenie świątyni funkcjonuje Uniwersytet Mahachulalongkornrajavidyalaya (30 liter), najstarsza w Tajlandii uczelnia wyższa, która początkowo była przeznaczona wyłącznie dla mnichów buddyjskich. Współcześnie jest to jeden z najważniejszych uniwersytetów w Tajlandii, podzielony na wydziały nauk humanistycznych, nauk społecznych, program międzynarodowy i szkołę podyplomową. Pierwszy rocznik studentów przyjęto w 1889 roku, a w 1997 roku uniwersytet stał się uczelnią publicznymi.
.
.
Dziękuję, że jesteś ze mną :).
Mam nadzieję, że zainteresował Cię mój wpis.
Czy chcesz zadać jakieś pytanie? Może napisać coś miłego? A może masz jakieś uwagi do tekstu?
Śmiało, poniżej możesz to zrobić!
Jeśli podobał Ci się ten wpis, możesz udostępnić go znajomym.
Dziękuję
Ola
Zapraszam do polubienia mojej strony na Facebooku, dzięki której możesz być na bieżąco z moimi wpisami z kolejnych podróży.